ГЕРОИН белый Выборг

Чё, ребята! Расписались? Сегодня я решил вам рассказать про мои приключения наркомано-рэперские. Хе-хе, буду краток - история будет вломная. Щелк-щелк, ешки тусуются в кармане, а за ними галлюша. Однажды, купил я героин, да такой жёлтый, что аж светится, понимаете? Ну, как только закупился, решил погулять и найти место для красивого граффити. Так я и отправился к пожарной части - идеальное место для моей креативной фантазии. Вот сижу, вмазываюсь уже долго, а в голове просто пустота. "Ща сделаю глоток плюхи, может, идеи нарисуются", - подумал я и достал свой закладочный кусок гашиша. Ух, количество деклалированных веществ прям зашкаливает! Попрыгал десять раз, пока закончил глоток. И тут бац - наступает травматическое наслаждение, а галлюши тоже дали о себе знать. Начал я вкалывать граффити на стенах пожарной части. Думаю, что барыги будут гордиться моим творением, а я так то хотел стать известным улицей. Взял таг и обвел контуры, нарисовал красивых пожарных и героических пожарных машин. Ура, граффити готово! А теперь пришли вышел, полетим! Зажигаю, вдыхаю этот сладкий запах свободы. Вспыхивает зелёный свет, сменяющийся на фиолетовый. Вот он, добрый героин, открывающий мир магии и смыслов. "Героин, ты мой лучший друг, ты готовишь меня к новой реальности" - подумал я, улыбаясь до ушей. И тут, случилось то, чего я не ожидал - почувствовал себя богом в собственном граффити. "На, парни, пускайте парики!" - закричал я, мигая фонариком на прохожих, которые попадались на мой героиновый пути. Они замирали, не понимая, что происходит. А я просто бегал и ржал, наблюдая за их смущенными лицами. Стою я такой, в шортах и тишке, весь покрытый татуировками. И снова руки начинают чесаться - я что, опять вмазываться должен? "Ну да, пoзитив же выдавило", - решил я и достал ешки из кармана. Вот она, моя отдушина! Бьюсь в иксах и распыляюсь в пух и прах. Время шло, а я продолжал создавать свои шедевры на стенах пожарной части. Видать, почуяли пожарные, что где-то кто-то рисует их портреты, и решили зайти проверить. Внезапно раздался звонок, и зеленые мигалки осветили окрестности. "Гребанные сирены, меня выдали!" - подумал я, когда заметил приближающихся пожарных. Но я решил не бросать свои творения на произвол судьбы. Включил "режим незаметности", убежал, как украдкой - заработанный героин уже совсем не помогал. Бежал, как угорелый заяц, через дворы и перепрыгивая через заборы. "Только не попасться, только не попасться", - прокручивалось в голове. Наконец, сваливаю на свою уютную кровать, всего измазанный и измотанный. А сердце бьется, как сумасшедшее. Уф, слава богу, удалось избежать неприятностей. Был я готов стать изгоем, чтобы своё искусство жило свободно. Вот такие дела, ребята! Используйте весьма интересную комбинацию закладок, плюхи, ешек и галлюш, и жизнь станет насыщеннее. Но, помните, все это - только мои небезопасные приключения, которые я теперь рассказал вам. Будьте в тонусе и осторожны со своими "творческими" поступками! Peace, bro!

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!